حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

سه شنبه, ۵ تیر , ۱۴۰۳ ساعت تعداد کل نوشته ها : 308 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 3 تعداد دیدگاهها : 13×
  • درس خارج فقه و اصول

  • درس خارج فقه و اصول

  • برچسب » ملاصدرا

    حقیقت زمان
    1 سال قبل

    حقیقت زمان

    معنای زمان از نظر فلاسفه اسلامی دربارهٔ حقیقت زمان اقوال عجیبی نقل شده که شیخ‌الرئیس در طبیعیات شفاء به آنها اشاره کرده است. تقریباً همه فلاسفهٔ اسلامی بر این قول اتفاق داشته‌اند که زمان، نوعی مقدار و کمیت متصل است که ویژگی آن قرارناپذیری می‌باشد و به‌ واسطهٔ حرکت بر اجسام عارض می‌شود. بدین‌ترتیب جایگاه […]

    فلسفه‌ صدرایی، ذیل شخصیت امام خمینی
    1 سال قبل

    فلسفه‌ صدرایی، ذیل شخصیت امام خمینی

    فلسفه‌ صدرایی، ذیل شخصیت امام خمینی در مبادی عقل نظری و عملی و نگاه اجتماعی- سیاسی، شخصیت حضرت امام خمینی«رضوان‌الله‌تعالی‌علیه» می‌تواند موجب تفکر و تفاهم و وحدت شود، آن هم وحدتی حقیقی و نه اعتباری. زیرا تاریخ ما در شرایطی قرار گرفته که امکان حضور حضرت امام به عنوان مبادی تفکرِ جامعه، در میان است. […]

    از برهان تا عرفان
    1 سال قبل

    از برهان تا عرفان

    مسلم برهان صديقين و برهان حركت جوهری، در عالَم عقل و استدلال از زيباترين نمودهای عقل بشری برای نشان دادن معلوليت عالم خلق و عليّت حضرت رب‌العالمين است. عظمت اين دو برهان صرفاً در اثبات خدا برای عالَم نيست، بلكه عظمت آن‌ها در وسعت و دقت آن جهان‌بينی است كه در اختيار انسان می‌گذارد. در زندگی دينی و تفكر مذهبی، انسان احساس می‌كند هر موقع بخواهد در متون دينی اعم از قرآن و روايات قدمی عميق و همراه با تفكر بردارد؛ سخت نياز دارد از نورانيتی كه در اثر براهين فوق به دست می‌آيد؛ مدد گيرد.

    مختصات حکمت متعالیه
    1 سال قبل

    مختصات حکمت متعالیه

    دغدغه اصلی استاد، عرضه تصویری روشن و صحیح و به دور از تفسیرهای نامطابق با واقع از حکمت متعالیه و ویژگی‌های کلان آن است. برخی حکمت متعالیه را نوعی کلام یا عرفان یا مجموعه‌ای التقاطی از دستگاه‌های مختلف فکری دانسته‌اند. مباحث این کتاب نشان می‌دهد که اینان نظام صدرایی را به درستی نشناخته‌اند و تصویری نادرست و نادقیق از این حکمت ترسیم کرده‌اند. در این کتاب جزئیات فراوانی درباره موضوع و روش حکمت صدرایی عرضه شده و نشان داده شده است که حکمت متعالیه فلسفه‌ای وجودی است که هرچند روش خاصش اشراقی-بحثی است، از دین و عرفان نظری نیز به صورت روش‌مند بهره می‌گیرد، بدون اینکه خللی بر فلسفه بودنش وارد آید و به وادی کلام یا عرفان بغلتد.