حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

چهارشنبه, ۹ خرداد , ۱۴۰۳ ساعت تعداد کل نوشته ها : 306 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 3 تعداد دیدگاهها : 13×
  • درس خارج فقه و اصول

  • درس خارج فقه و اصول

  • هفده ربیع الاول ولادت دو نور مقدسِِ خاندان وحی
    ۱۰ مهر ۱۴۰۲ - ۱۱:۵۸
    9
    روز ۱۷ ربیع‌الاول در تقویم قمری مسلمانان، سالروز ولادت نبی مکرم اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) است. تولد آن حضرت در عام‌الفیل، و در سال ۵۷۰ میلادی بوده است. حضرت رسول (ص) در این روز در مدینه چشم به جهان گشودند و پس از ۶۳ سال بندگی در ۲۸ صفر سال ۱۱ هجری در مدینه درگذشتند. امام جعفرصادق (ع) نیز متولد ۱۷ ربیع‌الاول سال ۸۳ قمری هستند.
    ارسال توسط :

    مشهور میان علمای امامیّه آن است که روز هفدهم ربیع الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه صلی الله علیه و آله است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفیل بوده است. همچنین در چنین روزی در سال ۸۳ هجری قمری، ولادت امام صادق علیه السلام واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است. در مجموع ربیع الاول از ماه های بسیار پر برکت و پر خاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل بیت علیهم السلام آن را ارج نهند و گرامی بدارند. در اینجا به اعمال شب و روز ۱۷ ربیع الاول به اختصار اشاره می شود.

     

    ماه ربیع الاول همان گونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها می باشد؛ به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست. در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهای زیبایی او بر زمین فرود آمده است. زیرا میلاد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در این ماه است و می توان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتی مانند آن به خود ندیده است. دو مناسبت مهم ماه ۱۷ ربیع الاول؛ ولادت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و امام جعفر صادق علیه السلام؛ می باشد. در اینجا به اعمال عبادی و مناسک دینی شب و روز هفدهم ربیع الاول اشاره می شود

    شب و روز هفدهم ربیع الاول

    طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیا، رسول معظّم اسلام صلی الله علیه و آله و شب ولادت امام جعفر صادق علیه السلام، که شب بسیار مبارکی است.[۱]

    ۱٫غسل به نیّت روز هفدهم ربیع الاوّل. (فلاح السائل، ص ۶۱)

    ۲٫ روزه: که برای آن فضیلت بسیار نقل شده است، از جمله در روایاتی از ائمّه معصومین علیهم السلام) آمده است: کسی که روز هفده ربیع را روزه بدارد، خداوند برای او ثواب روزه یکسال را مقرّر می فرماید. (اقبال الاعمال، ص ۶۰۳)

    ۳٫ دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال کردن مۆمنان و به زیارت مشاهد مشرّفه رفتن. (همان)

    ۴٫ زیارت رسول خدا صلی الله علیه و آله از دور و نزدیک. در روایتی از آن حضرت آمده است: هر کس بعد از وفات من، قبرم را زیارت کند مانند کسی است که به هنگام حیاتم به سوی من هجرت کرده باشد، اگر نمی توانید مرا از نزدیک زیارت کنید، از همان راه دور به سوی من سلام بفرستید (که به من می رسد). (همان، ص۶۰۴)

    ۵٫ زیارت امیرمومنان، علی علیه السلام نیز در این روز مستحب است با همان زیارتی که امام صادق علیه السلام در چنین روزی کنار ضریح شریف آن حضرت علیه السلام وی را زیارت کرد. (همان، ص ۶۰۸ ). (این زیارت در بخش زیارات، مفاتیح آمده است).

    ۶٫ تکریم، تعظیم و بزرگداشت این روز بسیار بجاست، مرحوم «سیّد بن طاووس»، در اقبال، در تکریم و تعظیم این روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امکان و سرور همه ممکنات حضرت نبی اکرم صلی الله علیه و آله سفارش بسیار کرده است. بنابراین، سزاوار است مسلمین با برپایی جشن ها و تشکیل جلسات، هرچه بیشتر با شخصیّت نبی مکرّم اسلام صلی الله علیه و آله، سیره و تاریخ زندگی او آشنا شوند و از آن، برای ساختن جامعه ای اسلامی و محمّدی بهره کامل گیرند.

    دیگر اعمال در کتب شرف ادعیه و مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی ره ذکر شده است.

    روز هفدهم:

    مشهور میان علمای امامیّه آن است که روز هفدهم ربیع الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه صلی الله علیه و آله است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفیل بوده است.[۲](عام الفیل سالی است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد، ولی همگی نابود شدند). همچنین در چنین روزی در سال ۸۳ هجری قمری، ولادت امام صادق علیه السلام واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمّیّت این روز افزوده شده است.[۳] در مجموع ربیع الاول از ماه های بسیار پر برکت و پر خاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل بیت علیهم السلام آن را ارج نهند و گرامی بدارند.

    پی نوشت ها

    [۱] مفاتیح الجنان-مصباح المتهجّد، ص ۷۹۱- اقبال، ص ۶۰۳٫

    [۲] مصباح المتهجّد، ص ۷۹۱- اقبال، ص ۶۰۳٫

    [۳] مجلسی، بحارالانوار، ج ۴۷، ص ۱، حدیث ۲٫

    آلبوم عکس                آرشیو فیلم              آرشیو صوت

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.