پایگاه علمی، فقهی و اطلاع رسانی

×
×

ماه فرصت‌ها

0
(0)
۲۴ فروردین ۱۴۰۰
1147

امام خمینی

مهماندار خداست

شماها در ماه مبارك رمضان مهمان خدا هستید. مهماندار خداست و مخلوق مهمان اوست البته این ضیافت برای همه یكسان نمی‌باشد. این ضیافت نسبت به اولیاء اكمل الهی به آن نحوی نیست كه ما تخیل كنیم یا دست ما به او برسد… همه عالم تحت رحمت الهی است و هر چه هست رحمت اوست و رحمت او به همه چیز واسعه است لكن باب ضیافت یك باب دیگر است دعوت به ضیافت یك مسئله دیگری‌ است.۱

خود را اصلاح کنید

طبق فرمایش حضرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله، همه بندگان در ماه رمضان، به میهمانی خداوند، دعوت شده اند و میهمان پروردگار خود می باشند؛ آن جا که می فرماید: «اَیهَا النّاس! اِنَّهُ قَدْ اَقْبَلَ اِلَیکمْ شَهْرُ اللّهِ… وَ قَدْ دُعیتُمْ فیهِ اِلی ضیافَةِ اللّهِ». در چند روزی که به ماه رمضان مانده، به فکر باشید که خود را اصلاح کرده، توجه به حق تعالی پیدا نمایید؛ از کردار و رفتار ناشایسته خود، استغفار کنید.

اگر خدای نخواسته گناهی مرتکب شده اید، قبل از ورود ماه مبارک رمضان، توبه نمایید. زبان را به مناجات حق تعالی، عادت دهید. مبادا در ماه رمضان از شما غیبتی، تهمتی و خلاصه گناهی سر بزند و در محضر ربوبی با نعم الهی و در مهمانسرای باری تعالی، آلوده به معاصی باشید… لااقل به آدابِ صوری و ظاهری روزه، پای بند باشید۲.

 

رهبر معظم انقلاب

 ماه فرصتها

از قبل از شروع ماه مبارک، پیامبر معظم اسلام مردم را آماده می‌فرمود برای ورود در این عرصه خطیر و والا و پربرکت؛ « قَدْ أَقْبَلَ إِلَيْکُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَکَةِ وَ الرَّحْمَةِ» در خطبه‌ روز جمعه‌ آخر ماه شعبان، بنا به روایتی اینطور فرمود: خبر داد، توجه داد به مردم که ماه رمضان فرا رسید. اگر بخواهیم در یک جمله ماه رمضان را تعریف کنیم، باید عرض کنیم ماه فرصت‌ها… اگر از این فرصت‌ها بتوانیم درست استفاده کنیم، یک ذخیره عظیم و بسیار ارزشمندی در اختیار ما خواهد بود.    ۱۳۸۶/۰۶/۲۳

روزه، قرآن و دعا؛ مائده‌های ماه رمضان

این‌که می‌گویند ماه رمضان، ماه ضیافت الهی است و سفره‌ ضیافت الهی پهن است، محتویات این سفره چه چیزهایی است؟ محتویات این سفره که من و شما باید از آن استفاده کنیم، یکی‌اش روزه است؛ یکی‌اش فضیلت قرآن است . قرآن را گذاشتند در این سفره‌ با فضیلتِ زیاد، بیش از ایام دیگر؛ و به ما گفتند که تلاوت قرآن کنید  اینها همان مائده‌هایی است که سر این سفره گذاشته شده.  ۱۳۸۴/۰۷/۱۷

نورانیت به برکت روزه‌داری

ریاضتی که در میهمانی این ماه وجود دارد -که ریاضت روزه و گرسنگی کشیدن است- شاید بزرگترین دستاورد این ضیافت الهی است. برکاتی که روزه برای انسان دارد، به قدری این برکات از لحاظ معنوی و ایجاد نورانیت در دل انسان زیاد است که شاید بشود گفت بزرگترین برکات این ماه همین روزه است.
۱۳۸۶/۰۶/۲۳

 آمرزشِ گناهان، پاداش ماه رمضان

کمترین پاداشی که خدای متعال برای مردان و زنان روزه‌دار در… روز آخر ماه رمضان عطا خواهد کرد، این است که « أَنْ یُنَادِیَهُمْ مَلَکٌ فِی آخِرِ یَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ  »؛ فرشته‌ای در آخرین روز ماه رمضان، آن‌ها را مخاطب قرار دهد و گوید: « أَبْشِرُوا عِبَادَ اللَّهِ »؛ بشارت بر شما باد ای بندگان خدا! « فَقَدْ غُفِرَ لَکُمْ مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِکُمْ »؛ گناهان شما آمرزیده شد. این، پاداش ماه رمضان است… آمرزش گناهان گذشته، پاداش کمی نیست! ۱۳۷۲/۱۲/۲۲

سحرهای ماه رمضان

سحرهای ماه رمضان

شهید مطهری

نشانه قبولی روزه

اگر ما ماه رمضانی را گذراندیم، شبهای احیایی را گذراندیم، روزه‌های متوالی را گذراندیم و بعد از ماه رمضان در دل خودمان احساس کردیم که بر شهوات خودمان بیش از پیش از ماه رمضان مسلّط هستیم، بر عصبانیت خودمان از سابق بیشتر مسلّط هستیم، بر چشم خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر زبان خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر اعضا و جوارح خودمان بیشتر مسلّط هستیم و بالاخره بر نفس خودمان بیشتر مسلّط هستیم و می‌توانیم جلو نفس امّاره را بگیریم، این علامت قبولی روزه ماست

افزایش نیروی بدنی و روحی

اگر انسان در ماه رمضان روزه‌گیر واقعی باشد، اگر واقعاً به خودش گرسنگی بدهد و همین‌طور که گفته شده است سه وعده غذا را تبدیل به دو وعده کند، یعنی قبلاً یک صبحانه ویک ناهار و یک شام می‌خورد، حالا دیگر ناهار نداشته باشد، افطارش فقط به اندازه یک صبحانه مختصر باشد، بعد هم سحر نه خیلی زیاد بر معده تحمیل کند بلکه یک غذای متعارف بخورد، بعد احساس می‌کند که هم نیروی بدنی‏‌اش بر کار افزایش پیدا کرده است و هم نیروی روحی‌اش بر کار خیر و برای تسلط بر نفس. این حداقل عبادت است.

روزه خاص بگیریم

شما همه کارها را در دنیا تجربه می‌کنید، یک ماه رمضان را تجربه کنید و یک روزه واقعی، همین‌طور که پیغمبر اکرم فرموده است و ائمه اطهار دستور داده‌اند بگیرید، یعنی اولاً ظاهر روزه را که ترک کردن مأکولات و مشروبات و یک عده مسائل دیگر است عمل کنیم. این کار را که البته همه ما می‌کنیم. ولی آن روزه‏‌ای که در حدیث «روزه خاص» تعبیر شده است آن روزه را هم بگیریم؛ یعنی در این یک ماه، تنها دهان ما روزه نگیرد، زبان ما هم روزه بگیرد. در ماه رمضان کوشش کنیم که زبان ما غیبت نکند، دروغ نگوید ولو این دروغ برایمان منافع زیادی دارد؛ زبان ما افطار نکند، چون روزه تنها به نخوردن نیست.

پیغمبر فرمود: رُبَّ صائِمٍ لا حَظَّ لَهُ الَّا الْجوعُ وَ الْعَطَشُ ای بسا روزه دارهایی که حظّ و بهره‌ای ندارند جز گرسنگی و تشنگی. زبان ما بیهوده و لغو نگوید، جز حرفی که مورد نیاز زندگی دنیای ما یا آخرت ماست حرف دیگری نزند. گوش ما غیبت نشنود، لهو و لعب نشنود، فحش نشنود؛ چشم ما به ناموس مردم خیره نشود؛ دست ما به طرف خیانت دراز نشود؛ قدم ما به طرف خیانت و ظلم نرود.

در مقابل، این ماه رمضان را ماه اطعام و دلجویی و محبت و احسان و خدمت قرار بدهیم. امتحان کنیم، یک ماه رمضان کوشش کنیم انسان باشیم، آن وقت شما ببینید بعد از یک ماه، عبادت و عبودیت اثر خودش را می‏بخشد یا نمی‏بخشد؛ ببینید بعد از یک ماه همین روزه شما را عوض می‌کند یا نمی‌کند؛ ببینید بعد از یک ماه همین روزه به شما ربوبیت یعنی خداوندگاری و تسلط و قدرت می‌دهد یا نمی‌دهد.

اگر دیدید نداد، آن مراحل بعد را انکار کنید. اما اگر دیدید در این یک ماه این مقدار ربوبیت و خداوندگاری و تصاحب یعنی تسلط بر نفس خودتان، بر غرائز و شهوات خودتان، بر اعضا و جوارح خودتان پیدا می‌کنید پس باور کنید که آن مراحل دیگر هم عملی است.

سبک شمردن روزه ممنوع

روزه را هم نباید استخفاف کرد و سبک شمرد. بعضی روزه را به شکلی می‌گیرند (حالا این شوخی است) که- العیاذبالله- اگر من به جای خدا بودم اصلًا روزه اینها را قبول نمی‌کردم. من افرادی را سراغ دارم که اینها در ماه رمضان شب تا صبح را نمی‌خوابند اما نه برای اینکه عبادت کنند، بلکه برای اینکه مدت خوابشان پر نشود؛ تا صبح هی چای می‌خورند و سیگار می‌کشند، اول طلوع صبح که شد نمازشان را می‌خوانند و می‌خوابند، چنان بیدار می‌شوند که نماز ظهر و عصر را با عجله بخوانند و بعد بنشینند سر سفره افطار.

آخر این چه روزه‏ای شد؟! آدم شب تا صبح را نخوابد برای اینکه در حال روزه حتماً خواب باشد و رنج روزه را احساس نکند. آیا این استخفاف به روزه نیست؟! به عقیده من مثل فحش دادن به روزه است، یعنی‏ ای روزه! من اینقدر از تو تنفر دارم که می‌خواهم رویت را نبینم!۳

منابع
  1. صحیفه نور، ج ۲، ص ۲۱۰
  2. جهاد اکبر، ص ۲۶۴ تا ۲۶۶
  3. کتاب آزادی معنوی نوشته متفکر شهید مرتضی مطهری

 

این مطلب چقدر مفید بود؟

برای امتیاز دادن روی یک ستاره کلیک کنید!

میانگین امتیاز 0 / 5. تعداد آرا: 0

تاکنون رأی ثبت نشده است! اولین کسی باشید که این پست را ارزیابی می کنید

اخبار مرتبط

بدرود ماه خدا
بدرود ماه خدا

سلام بر تو‌ ای بزرگ‌ترین ماه خدا و‌ ای عید عاشقان حق! سلام بر تو‌ ای کریم‌ترین همنشین از میان اوقات، و‌ ای بهترین ماه در روزها و ساعات! سلام بر تو‌ای همدمی که چون رو کنی ما را مونس شاد کننده‌ای، و چون سپری شوی وحشت آور و دردناکی.۱ وداع با ماه مبارک از […]

۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰
598
بیشتر بدانید
روز قدس، روز حیات اسلام
روز قدس، روز حیات اسلام

امام خمینی: روزقدس؛ روز وحدت مسلمانان(صحیفه امام؛ ج ۳، ص ۱ – ۲) «اکنون که دولت غاصب اسرائیل، برای فتنه انگیزی بیشتر و تجاوز زیادتر به سرزمین های عربی و ادامه دست غاصبانه در قبال صاحبان حق، بپاخاسته و آتش جنگ را برای چندمین بار شعله ور ساخته است… بر عموم دولت های ممالک اسلامی […]

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۰
297
بیشتر بدانید
شهید مطهری از نگاه شخصیت های بزرگ
شهید مطهری از نگاه شخصیت های بزرگ

امام خمینی: «مطهری که در طهارت روح و قوت ایمان و قدرت بیان کم نظیر بود مفت و به ملا اعلی پیوست لکن بدخواهان بدانند که با رفتن او شخصیت اسلامی و علمی و فلسفی اش نمی رود. مطهری فرزندی عزیز برای من و پشتوانه‌ای محکم برای حوزه‌های دینی و علمی و خدمتگزاری سودمند برای […]

۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۰
513
بیشتر بدانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 5 =