پایگاه علمی، فقهی و اطلاع رسانی

×
×

فقیه مست شوریده

0
(0)
۱۰ مهر ۱۴۰۰
1556

حسن رحیم‌پور ازغدی نوشت:‌

تبریک به حضرت حسن زاده آملی فقیه مست شوریده، که با مرگ سابقه رفاقت داشت و با آن به طنز سخن می گفت معذالک آن را چه تحقیرها که نکرد. آن شیخ برخوردار از بیداری و گریزان از دلمردگی، زنده بیدار و فرزانه بی‌تاب، دل از دست داده تمام عیار و تنهای بزرگ، یک عمر، خدا خدا گفت و جلودار سوته دلان دوران بود.

همواره گریزان از بازار گرم خودفروشی، روزها کوکو می‌کرد و شب‌ها هو هو می‌گفت، و چه سال ها که منتظر وصال بود و حضرت مرگ را بدقول و دیر آمده، می‌دید. از پیش، در شب شعر خلوت خویش، شعر شب رحلت خویش چنین سروده بود:

مژده ای دل که شب هجر بپایان آمد

پیک روح القدس از جانب جانان آمد

تن خاکی بسوی خاک روان است ولی

دل عرشی بسوی عرش خرامان آمد

چون بگورم بسپردید بنشینید به سور

نه که درسوگ کسی باشد ونالان آمد

حمدلله که حسن تا زندای خوش دوست

ارجعی را بشنیده ست غزل خوان آمد

آیت الله العظمی حسن زاده، زاده‌ عشقی مقدس که پایان نداشت، و آیت غیرمجازی خدا بود، فراتر از مرجع تقلید، مرجع ایمان خلق نیز بود و گرچه خود را رانده از بارگاه قدس و به دنبال راهی به پیشگاه انس می خواند اما بی‌ شک، مرجع و تکیه‌گاه خلق و لایق مشورت با حقیقت الحقایق بود، چشم از دنیا،شسته و دیده به دیدار الله، دوخته، دائم در ابتهاج، و شعله‌ وری که خاموش و بی‌ صدا می‌ سوخت و از این سوختن لذت می‌ برد. حسن زاده چهار تکبیر زده بر دنیای ما، و اهل اشارت غیب و فقر الی الله بود و این فقر باوری، او را چه غنی ساخته بود، پلکان مراتب توحید را یک به یک شناخت و به شناختن، بسنده نکرد بلکه یک به یک آنرا بالا رفت.

اهل کشف بود در این عصر کور، و کاشف بسیاری سرزمین‌ های ناشناخته در عالم معنی، که لقمه‌ های نور می‌ بلعید و بی‌ رغبت به شهادت انفس و آفاق، متوجه به غیب آفاق و انفس شده و خلوت و طهارت را از غبار کثافت، محفوظ داشته بود. به ملکوت اسفل نیز اکتفا نکرد و ملکوت اعلا می‌ خواست و اینک از علم‌ الیقین به سوی عین‌ الیقین فراتر رفت و رهسپار اندرونی منزل دوست و خلوت حضور شد و صدها بار، نوشش باد. بر او درود و بدرود.

این مطلب چقدر مفید بود؟

برای امتیاز دادن روی یک ستاره کلیک کنید!

میانگین امتیاز 0 / 5. تعداد آرا: 0

تاکنون رأی ثبت نشده است! اولین کسی باشید که این پست را ارزیابی می کنید

اخبار مرتبط

متن

قرآن و عرفان و برهان
قرآن و عرفان و برهان

بحث جدایی یا عدم جدایی میان علم و دین یکی از مباحثی است که همواره میان فلاسفه مطرح بوده است. متن زیر برشی از کتاب انسان و قرآن نوشته علامه حسن حسن زاده آملی در مورد این مساله است. قرآن و عرفان و برهان از هم جدایی ندارند مفاد این سخن نه این است که […]

۱۸ مهر ۱۴۰۰
670
بیشتر بدانید
وحدت از دیدگاه عارف و حکیم 
وحدت از دیدگاه عارف و حکیم 

وحدت از دیدگاه عارف و حکیم توسط استاد علامه حسن زاده آملی به زبان فارسى و در زمینه یکى از مباحث اساسى که ام المباحث است؛ یعنى توحید و وحدت از منظر عارف و حکیم، نگاشته شده است. استاد، این رساله را به درخواست ذوات دانشمند و دانش‌ پرور وزارت ارشاد که از معظم‌له راجع به مساله […]

۶ مهر ۱۴۰۰
2190
بیشتر بدانید
داستان حضرت سلیمان
داستان حضرت سلیمان

مطلب زیر شرح مختصر سومین داستان از از رساله لغت موران توسط استاد یزدان‌پناه است. داستان حضرت سلیمان و عندلیب همه مرغان در پیشگاه حضرت سليمان عليه السلام‏، حاضر بودند، الا عندليب! (مگر آن بلبل) سليمان مرغى را به رسالت نام زد (یعنی به او گفت فلانی بیا، این مطلب را برو به عندلیب بگو). ضرورت است رسيدن […]

۲۹ شهریور ۱۴۰۰
1350
بیشتر بدانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 + 9 =